Krzewy liściaste

                           

        syringa

                 

   

Rośliny liściaste nadają ogrodom dynamikę. O każdej porze roku wyglądają inaczej. Mają swój czas kwitnienia, owocowania, jesiennego przebarwiania się, opadania liści (z wyjątkiem roślin zimozielonych) i czas bezlistny, kiedy możemy podziwiać ich pokrój, układ pędów, barwę kory.

Podkategorie

  • Berberysy

    Berberysy to cierniste krzewy o liściach sezonowych (większość gatunków). Do tego rodzaju należy około 450 gatunków, ale najbardziej popularny jest gatunek Thunberga (Berberis thunbergii). Jest wiele powodów, dla których warto sadzić te rośliny: wcześnie rozpoczynają wegetację, kwiaty pachną i dostarczają pożytku pszczołom, liście w szerokim zakresie barw w zależności od odmiany, czerwone owoce są zimą pokarmem dla ptaków, wysoko rosnące krzewy są schronieniem dla ptaków. Posadzone w szpalerze mogą pełnić funkcje obronne, a posadzone wokół iglaków chronią je przed dostępem psów. Mają bardzo małe wymagania glebowe, lubią gleby lekkie (nie znoszą ciężkich i mokrych). Tolerują okresową suszę i  zanieczyszczone powietrze. Są wytrzymałe na mróz. Najlepiej sadzić je w pełnym słońcu.

  • Bukszpany

    Bukszpan wieczniezielony i bukszpan drobnolistny to dwa najbardziej popularne gatunki w Polsce. Bukszpan wieczniezielony (z łac. Buxus sempervirens) jest gatunkiem długowiecznym, żyje kilkaset lat. Duże okazy (nawet do 4 m wysokości) można spotkać w starych parkach czy przydworskich ogrodach. Niecięte rośliny obficie kwitną i są pożytkiem pszczelim. Najczęściej jednak strzyżemy je w ciekawe bryły (kule, stożki, inne rzeźby ogrodowe) lub na niskie żywopłoty. Bukszpan rośnie dobrze nawet na przeciętnej glebie, ale musi mieć odczyn zasadowy lub obojętny. Najlepiej czuje się w półcieniu i cieniu. Może również rosnąć w miejscach słonecznych, ale zimą należy go osłonić przed wysuszającym działaniem wiatru i słońca i koniecznie jesienią dobrze podlać.

  • Derenie

    Dereń (z łac. Cornus) -  do tego rodzaju należą zarówno gatunki ozdobne (krzewiaste, drzewiaste, a nawet bylina), jak i gatunek owocowy tj. dereń jadalny (Cornus mas). Derenie ozdobne to rośliny atrakcyjne przez cały rok, również zimą. Gdy opadną liście, odsłaniają się pędy o barwnej korze, które pięknie kontrastują z bielą śniegu. W zależności od gatunku i odmiany mogą to być pędy żółte, oliwkowe, pomarańczowo-czerwone, jaskrawoczerwone, ciemnoczerwone. Sadząc je w grupach uzyskamy lepszy efekt kolorystyczny. Kwiaty u większości odmian są drobne, białe, zebrane w płaskie baldachogrona. Dereń kwiecisty i kousa  tworzą okazałe ‘nibykwiaty’, w których najpiękniejsze są podsadki kwiatowe (liście otaczające drobny kwiat) - te gatunki wymagają jednak okrycia na zimę. Derenie są również ozdobne z kolorowych lub pstrych liści, niektóre z licznych białych, czy granatowych owoców. Najlepiej rosną na glebach żyznych i wilgotnych, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Wiele z nich jest wysoce mrozoodpornych, te polecamy na żywopłoty naturalne i strzyżone.

  • Forsycje

    Chociaż forsycje (z łac. Forsythia) nie są pierwszymi krzewami kwitnącymi po zimie, to jednak ich żółty kolor jest na tyle intensywny i wszechobecny, że jednoznacznie kojarzą się z nadejściem wiosny. Kwiaty w różnych odcieniach żółci rozwijają się na bezlistnych pędach, dlatego cały krzew wygląda jak wielki bukiet. Forsycje można sadzić na żywopłoty naturalne lub formowane –  bardzo dobrze znoszą cięcie i szybko się regenerują. Lubią miejsca słoneczne i umiarkowanie wilgotne. Forsycję wykorzystuje się do pędzenia na kwiat cięty. W warunkach domowych możemy przyśpieszyć kwitnienie jeśli ścięte w lutym czy marcu gałązki włożymy do wazonu z letnią wodą.

  • Hortensje

    Hortensje (z łac. Hydrangea) to krzewy, czasem pnącza. W naszych ogrodach najczęściej spotyka się trzy gatunki hortensji: ogrodową, bukietową i krzewiastą. Hortensja lubi glebę żyzną i stale lekko wilgotną. Hortensja ogrodowa lepiej rośnie na stanowiskach zacienionych i wymaga okrywania pędów zimą, natomiast bukietowa i krzewiasta lepiej kwitnie na stanowiskach słonecznych i jest mrozoodporna. Moda na hortensje jest całkowicie uzasadniona, bo jest duży wybór odmian o ciekawych kształtach kwiatów i  barwach zmieniających się w trakcie wegetacji a przede wszystkim są ozdobą ogrodu od lata do zimy włącznie.

  • Irgi

    Irgi (z łac. Cotoneaster) to krzewy należące do rodziny różowatych. Niskie odmiany stosowane są jako rośliny okrywowe na skarpy, rabaty, albo szczepione w formie piennej i sadzone np. w donicach. Wysokie odmiany mogą być sadzone w formie żywopłotów. Irgi mają skórzaste, błyszczące, czasem zimozielone liście, jesienią przebarwiające się na kolor szkarłatnoczerwony. Kwitną w maju - czerwcu, kwiaty drobne, białe lub różowe. Niezwykle dekoracyjne są pod koniec lata i jesienią gdy dojrzewają drobne, czerwone owoce, utrzymujące się do zimy. Irgi są odporne na suszę, dobrze rosną na glebach lekkich, przepuszczalnych. Większość lubi stanowiska słoneczne lub półcieniste.

  • Jaśminowce

    Jaśminowce (z łac. Philadelphus) należą do rodziny hortensjowatych. Powszechnie, ale niepoprawnie nazywane są jaśminami. Krzewy te są znane od pokoleń i cenione ze względu na upajający zapach i śnieżną biel kwiatów. Dzisiaj mamy do wyboru znacznie bogatszą ofertę odmian charakteryzujących się różną siłą wzrostu, formą kwiatu (pojedyncze, pełne, drobne, duże), barwą liści, zapachem kwiatów (tradycyjny jaśminowy, poziomkowy, pomarańczowy). Łatwe w uprawie, o małych wymaganiach glebowych, na słoneczne i półcieniste miejsca, mrozoodporne, dobrze znoszą warunki miejskie. Można je sadzić pojedynczo, w grupach, w żywopłotach.

  • Kaliny

    Kaliny (z łac. Viburnum) to krzewy lub małe drzewa. W Polsce, na wilgotnych stanowiskach leśnych, nad rzekami możemy spotkać kalinę koralową o białych baldachowatych kwiatach, zawiązujących czerwone owoce (pestkowce). Kaliny kwitną wiosną, a najwcześniej, bo już pod koniec zimy rozwija się kalina wonna (V. farreri). Niezwykle dekoracyjne są kwiatostany złożone z okazałych kwiatów płonnych, ułożonych po obwodzie płaskich baldachów jak np. u kaliny japońskiej (V. plicatum) lub w formie dużej kuli, np. u kaliny angielskiej (V. x carlcephalum). Kwiaty zwykle białe lub kremowe, czasem różowe, niektóre pięknie pachnące. Dodatkową atrakcją od lata do jesieni mogą być kolorowe owoce, ale to już zależy od odmiany. Kalina potrzebuje żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby. Lubi miejsca słoneczne lub półcieniste, osłonięte.

  • Krzewuszki

    Krzewuszki (z łac. Weigela) najpiękniej wyglądają w okresie kwitnienia w maju i czerwcu. Kwiaty wydłużone, trąbkowate, w kolorze różowym, białym lub czerwonym, rozwijają się na tegorocznych pędach. Po przekwitnięciu ścinamy suche kwiatostany. Warto sadzić odmiany o pstrych, czy barwnych liściach żeby przedłużyć atrakcyjność roślin. Krzewuszka jest krzewem o sztywnych pędach, dobrym na naturalne żywopłoty. Wymaga żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby. Toleruje zanieczyszczenie powietrza i nadaje się do warunków miejskich.

  • Liliaki

    Lilaki (z łac. Syringa), powszechnie znane jako bzy, są chętnie sadzone w ogrodach ze względu na piękny, silny zapach. Do wyboru mamy dużo ciekawych odmian, szczepionych na podkładce lilaka pospolitego (odrosty korzeniowe będą zawsze dawały formę dziką a nie szlachetną) np. 'Paul Deschanel' o pełnych, różowo-niebieskich kwiatach, 'Sensation' z białą obwódką na liliowych płatkach, 'Primrose' o kremowo-żółtych kwiatach czy 'Aucubaefolia' o żółto nakrapianych liściach. Bez szkody dla rośliny możemy ścinać kwiaty do wazonu. Powoduje to nawet jej lepsze rozkrzewienie. Lilaki to rośliny o małych wymaganiach glebowych, odporne na suszę, ale odmiany szlachetne potrzebują zdecydowanie lepszych warunków tj. gleby żyznej i wilgotnej. Tolerują zanieczyszczone powietrze, odporne są na niskie temperatury.

  • Pigwowce

    Pigwowce (z łac. Chaenomeles) należą do rodziny różowatych. Są to niewysokie, cierniste krzewy o małych wymaganiach glebowych (mogą rosnąć na glebach wapiennych), dość odporne na suszę. Choć tolerują półcień, to najobficiej kwitną i owocują w słońcu. Pąki kwiatowe rozwijają się pod koniec kwietnia, równocześnie z liściowymi. Kwiaty w kolorze białym, różowym, pomarańczowym, czerwonym w zależności od odmiany. Owoce przypominają małe jabłka, gdy dojrzewają wydzielają silny aromat. Stosowane są na nalewki, soki lub krojone zamiast cytryny do herbaty.

  • Pięciorniki

    Pięciorniki (z łac. Potentilla) to rośliny lata. Kwitną w czerwcu, lipcu a niektóre odmiany nawet do mrozów. Kwiaty pięciopłatkowe, w zależności od odmiany w kolorze białym, różowym, żółtym, pomarańczowym, czerwonym. Intensywność wybarwienia kwiatów  może się zmieniać w zależności od temperatury, wilgotności, zasobności podłoża w składniki pokarmowe. Krzewy te są popularne ze względu na małą pracochłonność i niezawodne kwitnienie. Tolerują praktycznie każdy rodzaj gleby, nawet suchą, ale w wilgotnej i żyznej dłużej i obficiej kwitną. Należy je sadzić w miejscach słonecznych lub półcienistych. Roślina wytrzymała na mróz i zanieczyszczenie powietrza. Często sadzona na nieformowane żywopłoty.

  • Pęcherznice

    Pęcherznica kalinolistna (z łac. Physocarpus opulifolius) występuje w naturalnych warunkach w Ameryce Północnej. Jest krzewem o małych wymaganiach glebowych. Preferuje podłoże wilgotne, chociaż toleruje również chwilowe susze. Może rosnąć w słońcu lub półcieniu, ale odmiany o kolorowych liściach lepiej wybarwiają się w słońcu. Rośliny rozłożyste, o łukowato wygiętych pędach, pod wpływem owocostanów (czerwonawe mieszki) przewieszających się prawie do ziemi. Piękne są ich formy naturalne, ale znakomicie również wyglądają strzyżone w bryły, żywopłoty, dlatego często stosowane są w nowoczesnych kompozycjach w zieleni miejskiej.

  • Trzmieliny

    Trzmieliny (z łac. Euonymus) to krzewy z  rodziny dławiszowatych. W Polsce naturalnie występują w lasach i zaroślach dwa gatunki: trzmielina brodawkowa i trzmielina pospolita. Ta ostatnia jest łatwo rozpoznawalna po jaskrawych owocach (różowych torebkach z pomarańczowymi nasionami) zwisających na długich szypułkach. Większość  gatunków trzmieliny ma liście sezonowe, które pod koniec lata zmieniają barwę z zielonej na ogniście czerwoną. Zimozielone są trzmieliny z gatunku Fortune'a (Euonymus fortunei), które rosną w formie niskich krzewów o długich, wiotkich, płożących się pędach lub wspinają się po podporach za pomocą korzeni przybyszowych. W tej grupie jest dużo odmian o dwubarwnych liściach. Trzmieliny preferują żyzne, próchniczne, umiarkowanie wilgotne, lubią stanowiska słoneczne i półcieniste

  • Tawuły

    Tawuły (z łac. Spiraea) - łatwe w uprawie, mało wymagające krzewy, dlatego też często są sadzone w ogródkach oraz na terenach miejskich. Mogą rosnąć zarówno na glebach kwaśnych jak i lekko zasadowych. Najobficiej kwitną na stanowiskach słonecznych, chociaż dobrze sobie radzą również w półcieniu. Odmiany o żółtych czy pomarańczowo-czerwonych liściach powinny być zdecydowanie sadzone w pełnym słońcu, wtedy ich barwy są bardziej intensywne. Odmiany kwitnące wczesną wiosną np. tawułę 'Grefsheim' lub van Houtte'a, przycinamy dopiero po kwitnieniu, a kwitnące latem, np. należące do gatunku tawuła japońska przycinamy raz wiosną w okresie bezlistnym (żeby się rozkrzewiły), a drugi raz słabiej po kwitnieniu (młode pędy poprawią atrakcyjność krzewów). Tawuły można wykorzystać na obwódki lub żywopłoty i to zarówno naturalne jak i strzyżone.

  • Pozostałe liściaste

Jest 29 produktów.

Pokazano 1-12 z 29 pozycji

Aktywne filtry